Bailey's Space

Mooi hè? Gewoon in een potje bij de voordeur!

Regen, harde regen, slagregen, miezer, motregen, buien. Maar geen moment droog, vandaag.

Toch maar even naar buiten gegaan om een foto te maken!

Zo, de wasmachine draait, en de eerste was is zelfs al opgehangen om te drogen. Ik heb ook de bovenverdieping al gezogen. Wat een ijver! Straks lekker een bakkie koffie, en een stuk lopen met Bailey en Muppet.

Ik schreef hier al eens eerder over Whisper, een Irish Springer Spaniel. Net als Bailey een reu. En net als Bailey geboren op 17 mei 2002. Of was het toch één dag eerder? En net als Bailey dominant van aanleg.

Whisper woont hier een paar huizen vandaan, en loopt geregeld langs ons hoekhuis. Lees: over het territorium van Bailey, vindt Bailey. Hèt recept voor grensconflicten. Ze mogen elkaar niet, dat is duidelijk. Whisper is altijd degene die als eerste Bailey ziet, en dan vréselijk vanaf een afstand begint te schelden. Hij hangt jankend van woede in de riem. Als het kon, zou hij aanvallen. Bailey laat zich uiteraard niet onbetuigd, en begint dan terug te schelden. Hij blaft woedend allerlei lelijks naar Whisper.

Ongeveer een jaar geleden is Whisper gecastreerd. Nadat hij weer eens op Bailey was aangevlogen. Whisper mag namelijk van zijn baasjes nog wel eens los lopen, omdat hij 'behoefte heeft aan beweging'. Ook al weten ze dat Whisper wil vechten met Bailey, en met een heleboel andere honden hier in de buurt, laten ze toch geregeld Whisper loslopen. Mijn verzoek om dat niet te doen, heeft niet mogen baten. De laatste echte confrontatie is inmiddels ruim anderhalf jaar geleden. Ik liep nota bene juist een andere kant op dan C. met Whisper. Want dat is altijd wel handig: aan de houding en het gedrag van Bailey kan ik zien dat Whisper net langs is gekomen, en dan kan ik een andere kant opgaan. Maar Whisper liep dus los, rook Bailey, negeerde C. volkomen, en rende naar ons toe. C. was in geen velden of wegen te bekennen.... Dus ik liet Bailey ook maar los. Altijd beter dan hem in zo'n gespannen situatie - want dat was het beslist - aan de riem te laten. Net toen ik Whisper een trap wilde gaan verkopen, je moet toch wat, rende hij gelukkig weer weg. Naar C. die niks had gemerkt en die nog een heel end weg was.

Ik heb haar daar later op aangesproken, en toen heeft ze meteen de dierenarts gebeld en Whisper laten castreren. Wat natuurlijk niet heeft geholpen. Want de hekel die beide honden aan elkaar hebben, haal je daarmee echt niet weg. Maar nu gaan ze verhuizen! Hiep hiep hoera!

Volgende week komt de verhuiswagen. Ik heb de vlag al klaarstaan. Die ga ik uithangen!!!

Het is de laatste tijd behoorlijk modderig op het paadje achter ons huis. Maar Bailey en Muppet vinden dat niet erg.

Ze kunnen tenslotte ook altijd nog de pootjes afspoelen in de sloot:

  Bij mij achter het huis:

Met dank aan neefje Martijn:

Nederlanders stonden lang bekend om hun schoonheidsmanie. Zeker in de zeventiende eeuw, toen Jan Steen expres zijn rommelige 'huishoudens van Jan Steen' schilderde, was een schoon huis erg belangrijk. Maar hoe kreeg iemand het huis precies schoon in die tijd? Huisvrouwen kregen geen tips op een beurs, maar uit een boek: De ervarene en verstandige Hollandsche huyshoudster. Hierin las de vrouw des huizes wat er allemaal moest gebeuren. Op maandag en dinsdag werden de ontvangstkamer en de slaapkamers schoongemaakt. Op donderdag werd alles geschrobd en op vrijdag waren de keuken en de kelder aan de beurt. In het weekeinde stonden geen speciale klussen op het programma, behalve dan de stoep en de hal. Die werden namelijk iedere dag geboend.

Huizen, straten en stoepen waren door deze schoonmaakijver opvallend schoner dan in andere Europese landen. Buitenlandse reizigers verbaasden zich er over. Zij waren straten gewend met vuil en drek in de goot. De straten waren hier 'zo schoon als de vloer van een kamer'. Dat moest ook zo blijven. Kwamen de reizigers ergens binnen, dan moesten de schoenen uit. Spugen mocht ook al niet; niet in huis en niet op straat. Een Engelsman noemde de Hollanders daarom pesterig 'volmaakte slaven van de properheid'. Het kon toch niet gezond zijn als men zoveel aandacht aan een schone stoep besteedde?"

(Gelezen op de site van Anno, de geschiedenis van vandaag)

Nee, ik ga niet plotseling met grote schoonmaakijver mijn huis kuisen. Getsiederrie nee, zeg! Maar ik ga wel mijn weblog wat opschonen. Sommige links naar niet meer bestaande websites/-logs heb ik al verwijderd. Andere moet ik nog controleren. En misschien ga ik er wel nieuwe links bij opnemen.
Wie weet, het is immers Grote Schoonmaak!

En nog een paar andere.

'Waarom honden mensen bijten.'

Ik maak eigenlijk nooit goede voornemens. Ik vind dat zo'n onzin. Waarom zou je op 1 januari je iets moeten voornemen?

In strijd met mijn eigen gewoonten, heb ik me nu toch iets voorgenomen. Niet op 1 januari, maar vandaag pas: ik neem mij voor om weer eens wat vaker iets op mijn weblog te zetten!

Ik ben zelf heeeeel benieuwd hoe lang ik dat volhou.